مادر من فقط یك چشم داشت . من از اون متنفر بودم ... اون همیشه مایه خجالت من بود اون برای امرار

 معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت یك روز اومده بود دم در مدرسه كه به

من سلام كنه و منو با خود به خونه ببره خیلی خجالت كشیدم . آخه اون چطور تونست این كار رو بامن

 بكنه ؟ به روی خودم نیاوردم ، فقط با تنفر بهش یه نگاه كردم وفورا از اونجا دور شدم روز بعد یكی از

همكلاسی ها منو مسخره كرد و گفت ایی یی یی .. مامان تو فقط یك چشم داره فقط دلم میخواست

یك جوری خودم رو گم و گور كنم . كاش زمین دهن وا میكرد و منو .. كاش مادرم یه جوری گم و گور

میشد... روز بعد بهش گفتم اگه واقعا میخوای منو بخندونی و خوشحال كنی چرا نمیمیری ؟ اون هیچ

 جوابی نداد.... حتی یك لحظه هم راجع به حرفی كه زدم فكر نكردم ، چون خیلی عصبانی بودم .

احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ كاری با اون

نداسته باشم سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم اونجا ازدواج كردم ،

واسه خودم خونه خریدم ، زن و بچه و زندگی... از زندگی ، بچه ها و آسایشی كه داشتم خوشحال بودم

تا اینكه یه روز مادرم اومد به دیدن من اون سالها منو ندیده بود و همینطور نوه ها شو وقتی ایستاده بود

دم در بچه ها به اون خندیدند و من سرش داد كشیدم كه چرا خودش رو دعوت كرده كه بیاد اینجا ، اونم

بی خبر سرش داد زدم ": چطور جرات كردی بیای به خونه من و بجه ها رو بترسونی؟!" گم شو از اینجا!

همین حالا اون به آرامی جواب داد : " اوه خیلی معذرت میخوام مثل اینكه آدرس رو عوضی اومدم " و بعد

فورا رفت واز نظر ناپدید شد . یك روز یك دعوت نامه اومد در خونه من درسنگاپور برای شركت درجشن

تجدید دیدار دانش آموزان مدرسه ولی من به همسرم به دروغ گفتم كه به یك سفر كاری میرم . بعد از

مراسم ، رفتم به اون كلبه قدیمی خودمون ؛ البته فقط از روی كنجكاوی . همسایه ها گفتن كه اون مرده

ولی من حتی یك قطره اشك هم نریختم اونا یك نامه به من دادند كه اون ازشون خواسته بود كه بدن به

من ای عزیزترین پسر من ، من همیشه به فكر تو بوده ام ، منو ببخش كه به خونت تو سنگاپور اومدم و

بچه ها تو ترسوندم ، خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میآی اینجا ولی من ممكنه كه نتونم از

جام بلند شم كه بیام تورو ببینم وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینكه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی

متاسفم آخه میدونی ... وقتی تو خیلی كوچیك بودی تو یه تصادف یك چشمت رو از دست دادی به عنوان

 یك مادر نمییتونستم تحمل كنم و ببینم كه تو داری بزرگ میشی با یك چشم بنابراین مال خودم رو دادم

به تو برای من اقتخار بود كه پسرم میتونست با اون چشم به جای من دنیای جدید رو بطور كامل ببینه با

همه عشق و علاقه من به تو مادرت

گريست (گمان کردند چون هيچ ندارد مي گريد) اما هيچکس ندانست

که قيمت عشق اشکست و قيمت اشک عشق

 اولین کسی که عاشقش میشی دلتو میشكنه و میره . دومین کسی

 رو که دوست داشته باشی و از تجربه قبلی استفاده کنی دلتو بدتر

میشکنه و میزاره میره . بعدش میای دیگه هیچ چیز واست مهم نیست

 و از این به بعد میشی اون آدمی که هیچ وقت نبودی . دیگه دوست

دارم واست رنگی نداره .. و اگه یه آدم خوب باهات دوست بشه تو دلشو

 میشكنی که انتقام خودتو ازش بگیری و اون میره با یکی

دیگه…..اینطوریه که دل همه آدما میشکنه و عشقی وجود نخواهد

داشت

کوه بلندي بود که لانه عقابي با چهار تخم، بر بلنداي آن قرار داشت. يک روز زلزله اي کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که يکي از تخم ها از دامنه کوه به پايين بلغزد. بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه اي رسيد که پر از مرغ و خروس بود. مرغ و خروس ها مي دانستند که بايد از اين تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پيري داوطلب شد تا روي آن بنشيند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنيا بيايد. يک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بيرون آمد . جوجه عقاب مانند ساير جوجه ها پرورش يافت و طولي نکشيد که جوجه عقاب باور کرد که چيزي جز يک جوجه خروس نيست. او زندگي و خانواده اش را دوست داشت اما چيزي از درون او فرياد مي زد که تو بيش از اين هستي. تا اين که يک روز که داشت در مزرعه بازي مي کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج مي گرفتند و پرواز مي کردند. عقاب آهي کشيد و گفت اي کاش من هم مي توانستم مانند آنها پرواز کنم.
مرغ و خروس ها شروع کردند به خنديدن و گفتند تو خروسي و يک خروس هرگز نمي تواند بپرد اما عقاب همچنان به خانواده واقعي اش که در آسمان پرواز مي کردند خيره شده بود و در آرزوي پرواز به سر مي برد. اما هر موقع که عقاب از رويايش سخن مي گفت به او مي گفتند که روياي تو به حقيقت نمي پيوندد و عقاب هم کم کم باور کرد.
بعد از مدتي او ديگر به پرواز فکر نکرد و مانند يک خروس به زندگي ادامه داد و بعد از سالها زندگي خروسي، از دنيا رفت.

توهماني که مي انديشي، هرگاه به اين انديشيدي که تو يک عقابي به دنبال  رويا هايت برو و به ياوه هاي مرغ و خروسهاي اطرافت فکر نکن.

53**از هيچ هديه اي انتقاد نكن.

54**از انجمن دانشكده ات حمايت كن.

55**از فرزندانت بخواه كه سهم وظايف خود رادر خانه به انجام برسانند.

56**هيچ عزيزي را در حال عصبانيت ترك نكن.

57**هرگاه در مورد چيزي ترديد داشتي لبخند بزن.

58**هميشه در نماز جمعه شركت كن.

59**در تخمين حقوق افراد چيزي بيشتر از آنچه حدس ميزني به زبان آور.

60**نماز شب را ترك نكن.

42**وقتي در مسير عاري از ازدحام قدم گذاشتي بدان كه سرزنش گريبانت را مي گيرد ليكن با صبرو استواري  همراه عمل شو و به اميد روزي باش كه آنان خود تورا بستايند.

43**حتي اگر  راهي را كه اغلب آن را در پيش مي گيرند با ذهنيت و سطح فكر خويش هماهنگ نديدي به دنبال راهي رو كه  خود را در آن توانا مي بيني.  

44**بكوشيد در روابط تان از داوري دست بشوئيد.

45**در رابطه با پيشرفتن در مسير ايده ال خويش به نداي درونتان گوش فرا دهيد .

46**به جاي خوب فكر كردن " فكر خوب بكنيد .

47**زنبور عسل كوشا از گل هاي تلخ هم عسل جمع مي كند.   "ماكسيم بانداويچ "

48**كار عشق تجسم يافته است .كار عبادت است .

49**هر روزي تونستي روزه بگير.

50**به ياد داشته باش كه طرز فكر اشتباه به از دست دادن چيزهاي بسياري منجر مي شود.

33**هميشه جوري زندگي كن كه تو را با افكار،"رفتار"وانديشه هاي مثبتت به  ياد آورند.

34**آنقدر با خدا مانوس باش كه حتي درجزيره اي  تنها هم احساس تنهايي نداشته باشي.

35**جوري  زندگي كن كه هميشه آماده مرگ باشي اما براي صد سال ديگه هم برنامه داشته باشي.

36**از شنيدن آواهاي ضعيف حتي (تكان خوردن بال هاي زنبور عسل)لذت ببر.

37**يكي از بزرگترين اهداف زندگي تربيت معنوي فرزندان است.

38**اصلي ترين نقطه ضعفت را بشناس وبه نقطه ي قوت تبديلش كن.

39**بزرگي بزرگان به دليل انتخاب راه كم گذر است.

40**همنوائي و عبور از راه پر گذر مانع بروز استعداد ها و خلاقيت است

32**واژه هايي مثل "خود كم بيني " "حقارت "و....را از رسميت بينداز.

33**هميشه جوري زندگي كن كه تو را با افكار،"رفتار"وانديشه هاي مثبتت به  ياد آورند.

34**آنقدر با خدا مانوس باش كه حتي درجزيره اي  تنها هم احساس تنهايي نداشته باشي.

35**جوري  زندگي كن كه هميشه آماده مرگ باشي اما براي صد سال ديگه هم برنامه داشته باشي.

آنکه مي‌گويد دوستت مي دارم

خنياگر ِ غم‌گينيست

که آوازش را از دست داده است.


ای کاش عشق را

زبان ِ سخن بود

به شیک پوشان بگوید اخرین لباسی شیکی که می پوشند کفن است پس این همه ناز چرا؟

23**بهترين راه شاد زيستن  شاد كردن ديگران است.

24**لازمه رسيدن به هر هدف بزرگ تمركز كامل روي آن هدف است.

25**اهداف كوچك لازمه رسيدن به هدف نهايي است.

26**اون كه از رو بزرگيش روي هيچ كدوم از بنده هاشو زمين نميندازه اون مطمئن ترين كسيه كه هميشه هست و درخواست كمكمون رو رد نميكنه.

27**اگر از خدا چيزي رو خواستي نوع وشيوه و زمانش رو به خودش واگذار كه اون بهتر به صلاح بندش اگاهه.

28**در لحظه لحظه زندگيت بهار را جاي ده.

29**هر گاه خواستي از چيزي كه با التماس از خدا گرفتي انتقاد كني اون شبي رو به ياد آور كه به تضرع و زاري افتاده بودي و بدون براي خدا هيچي ساده تر از برگردوندنت به اون شب نيست.

30**با توكل به خدا و عزمي راسخ " چرخ هاي زندگي ات را به حركت در آور.

2**براي خنده بايد فرصت ساخت نه منتظر فرصت بود.

3**در موسم رقص بنفشه بانسيم ونقش بستن رنگين كمان فروردين ، مهرباني و مهر ورزي را سر سفره هفت سين دل فراموش نكنيم.

4** بهار را نه با لباس نو بلكه با افكار نو،اميد و زمزمه و تلاش خوش آمد بگو.

5**به جاي محبوبيت در جستجوي احترام باش.

6**به جاي تجملات در جستجوي كيفيت باش.

7**شغلي را برگزين كه عاشق آن باشي.

8**بخشش هماهنگي مي آورد، دوست بداريد وببخشيد.

9**همه را دوست بدار اما به هيچ كس دل نبند.

10**به جاي به هم خنديدن با هم بخنديد.

11**آنچه در جواني فرا گرفته مي شود تا پيري همراه آ دمي است.

12**وسعت قلبها به قلم بزرگي معشوق رقم ميخورد و چه عشقي  برتر از خدا.

13**تنهايي زماني سراغ آدمي مي آيد كه خدا فراموش شود.

14**افكار به كلام تبديل ميشود  و كلام به عمل " عمل به عادت" عادت به شخصيت و شخصيت به سرنوشت.

15**لبخند زدن در مشكلات نشان دهنده يك ذهن استوار است.

16**ميتوان زيبايي ومهرباني را از طبيعت و جوانه زدن را ازسبزه هاي  زير سنگ آ موخت.

17**ميتوان با روزي 1 ساعت مطالعه سالها از خود پيشي گرفت .

18**اراده قوي با اقدام بدست مي آيد نه تعلل.

19**ايمان تركيب انديشه وعمل است .

20**انسان خرد مند هميشه از گذشته عبرت مي گيرد وبراي آينده برنامه دارد واز حال نها يت بهره را مي برد و زندگي مي كند